Logo rhenensebetuwsecourant.nl


Corine en Jacorien van Walsem, moeder en dochter uit Rhenen, deel uitmakend van de groep die op Lesbos hulp bood aan kinderen en jongeren. (Foto: PR)
Corine en Jacorien van Walsem, moeder en dochter uit Rhenen, deel uitmakend van de groep die op Lesbos hulp bood aan kinderen en jongeren. (Foto: PR)

'Het zijn kleine dingen die het doen!'

''Wij staren voor ons uit… zoekend naar de woorden waarmee wij onze ervaringen in het vluchtelingenkamp Moria op Lesbos proberen te omschrijven. Onmogelijk!''. Woorden van Corina en Jacorien van Walsem uit Rhenen die op Lesbos hup boden aan kinderen en jongeren.

Lesbos/Rhenen - Met een fijne groep vliegen we naar Lesbos en zodra we de dag erna het kamp Moria binnenkomen worden we geconfronteerd met de realiteit. Vanouds een gevangenis omheind door hoge hekken met prikkeldraad waar +/- 5000 kwetsbare vluchtelingen verblijven, wachtend op wat erover hun beslist gaat worden (verblijfsvergunning). Een hopeloze situatie die voor velen al meer dan een jaar duurt.

Schrijnend

Hier hopen we de komende week het verschil te kunnen maken door aandacht te geven aan kinderen en jongeren, waarbij je moet denken aan heerlijk spelen, knutselen, voorlezen, dansen en zingen. In tekeningen en verhalen komt al gauw de schrijnende achtergrond van deze kinderen en jongeren naar boven. 'Papa, boem!', vertelt een jongetje ons op de vraag waar zijn ouders zijn. Ook met ouderen leggen we contact door hen te begroeten of een praatje te maken. De meeste heftige verhalen komen ons ten ore.

Corina: 'Ik voel dat een klein knuistje zich in mijn hand wringt en een stemmetje zegt: 'You are my friend.' Dat blije gezicht met een lach die je doet smelten.' De kinderen kregen al gauw door dat we voor hen kwamen en elke dag werden we weer juichend begroet. Ook brachten we een bezoek aan 'the lifejacket graveyard' (zwemvestenkerkhof) in Molyvos. Grote en kleine zwemvesten, en achter elk zwemvest zit een verhaal. Een berg vol leed. We raakten zeer onder de indruk, vooral als je bedenkt wat hier langs de kust allemaal heeft afgespeeld. En nog! Wekelijks komen er nog vluchtelingen aan. In het kamp konden we bij hen aan de ene kant blijdschap om de goede aankomst zien, maar aan de andere kant zagen we vermoeidheid en verwardheid. Het doet pijn om te weten dat ze zoeken naar beter en ze hier terecht komen.

Pijn

Ondanks veel ellende verlaten we met pijn in ons hart het prachtige eiland Lesbos. Als groep hebben we zeker het verschil kunnen maken. Het kind mocht weer even kind zijn en even het gevoel hebben van een menswaardig bestaan. We zijn ontzettend dankbaar dat we met de groep de kracht en zegen hebben ontvangen van God om deze bijdrage te leveren. Mede dankzij de mensen die ons ieder op zijn manier steunden. Daarom uit de grond van ons hart: 'Dank-u-wel!'

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox